گروه زبان هاي اورال-آلتايي  از قواعد مشترك دستور زبان پيروي مي كنند و كاربران آنها لهجه مشابه اي دارند و ريشه كلمات آنها يكي است ( البته بايد تفاوت ها را متمايز كرد. مثلا در زبان فارسي كثيف يعني ناپاك ولي اصل معني آن درشت است).

بنابر تحقيقات مدرن گروه هاي زباني با گراف هاي ژنتيكي مطابقت دارند كه بنده اينها را در آينده آشكار خواهم كرد. همچنين زبان هاي ژاپني و كره اي از انشعابات آن به شمار مي روند.

زبان هاي اورالي به سه دسته تقسيم مي شوند:

الف) فن: كومي، سومي، استوني، فنلاندي و ...

ب) اوغري: بلغاري، خانتي و ...

ج) ساموئيدي: يورات، يوراك، يوكاغير و ...

زبان هاي آلتاييك به سه دسته تقسيم مي شوند:

الف) تنغوزي: ارغون، اروج و ...

ب) مغولي: خلخا، اويرات(قلموق) ، بوريات، خامنه، يغور و ...

ج) تركي: چاووش، خزر، هون، آغوز(تركيه ای)، تركمن، آذري، افشار، كريمه، اروم، قشقاي، خراساني، سالار، تاتار، گاگوز، خلج، پچنگ، تاتار، قپچاق، قره چاي، قميك، باشقير، برابر، كريمچاق، كومان، جغتاي، قزاق، قره قالپاق، ازبك، اويغور، نوغا، لاپ، قرغيز، ياقوت، تووان، خاكاس، توفا، طالقا و ...

منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Ural-Altaic