وجود قواعد ساده و ثابت در یک زبان باعث می شود کودکان سریعتر آن را یاد بگیرند و به کار گیرند. مادران برای یاد دادن اعداد فارسی، ابتدا یک تا ده را به ذهن بچه فرو می کنند. اما برای یازده نمی گویند یاز یعنی چه و برای دوازده ، ازده ازکجا آمده و ... وقتی هم که کودک به دبستان می رود، به او دیکته می شود باید بر خلاف دیکته که از راست به چپ می نوشت، برای ریاضی باید از چپ به راست بنویسد و برای نوشتن سیزده، ابتدا ده بنویسد و بعد سی ( ببخشید سه!) را!

 

 

اما در زبان تورکی، مادر با خواندن داستان های کهن برای فرزندش، اعداد را به طور ضمنی #تصویرسازی_ذهنی می کند. ( مثلا دوقغوز یکی از افسانه های حماسی #دده_قورقود است)

 

در دبستان هم به نو آموزان نمی گویند برای ریاضیات باید خلاف جهت متن بنوسیند. به آنها گفته می شود همان گونه که اعداد در ذهنشان می آید روی کاغذ بیاورند. مثلا برای اون بش ابتدا اون و سپس بش را بنویسند و اسن روند تا بی نهایت ادامه دارد.

قاعده مندی بی نظیر زبان تورکی فقط در ریاضیات نیست و در صرف افعال نیز بیهمتاست.

 

مقاله روزنامه وال استریت ژورنال در این باره را در اینجا ببینید.