قشقايي ها از شاخه تركان جنوب غربي و نزديك به آذربايجاني ها هستند. طبق كتاب فارسنامه ناصري، قشقايي منشق از قاچقايي به معناي فراري است. در قرن هشتم هجري، آذربايجاني ها به دو گروه آق قويونلو و قره قويونلو تقسيم شدند و گروهي كه از هيچ يك از اين دو دولت فرمان نگرفتند، گريختند و به قشقايي معروف شدند.

مرحوم ناصرخان، ايلخان قشقايي

 

رضا شاه آنها را از پوشيدن لباس سنتي منع كرد و رييس ايشان، محمد ناصر خان قشقايي، را دستگير كرد. بعد از مرگ رضا شاه، ايشان به كمك مصدق رسيدند و نوعي آزادي برايشان ايجاد شد، به گونه اي كه ناصرخان، لباس سنتي را رواج داد و نوعي كلاه دو گوشي را ابداع كرد. با دستگيري مصدق، عرصه بر ناصرخان تنگ شد و وي به آمريكا گريخت.

طي انقلاب سال 1357 ناصر خان به ايران بازگشت، اما در همان سال هاي اول، دستگير شد. اما گريخت و مجددا به آمريكا رفت.

 

امروزه زبان قشقايي در حال انقراض است. زيرا از يك سو حق نظام انساني ( مانند داشتن ايلخان)و فرهنگي (انجام مراسم ملي) ندارند و از سوي ديگر به ايشان امكانات نمي دهند و ايشان مجبور به مهاجرت به شهرهايي چون شيراز و بوشهر شده اند، جايي كه فرزندانشان رقبتي به زبان و فرهنگ خود ندارند.