ﭠﯡرڪـۏڶـۏق

در اینجا گوشه ای از صفات چنگیز خان را از لغت نامه دهخدا به نقل از "عباس اقبال"  می آورم:

• چنگیز خان با قبائل مغول چون نایمان ها در جنگ بود.
• چنگیزخان با قبایل ترک چون اویغورها و قپچاق ها متحد بود.
• سلطان محمد خوارزمشاه به پلیس چنگیزخان که در تعقیب اشرار بودند حمله ور شد.
• چنگیز خان به خوارزمشاه گفت چون شما مسلمانید ما با شما پیمان برادری می بندیم!
• خوارزمشاه از این که چنگیز خان وی را همردیف خود خوانده بود، برآشفت.
• تاجران چنگیزخان در شهر اترار توسط معاون خوارزمشاه به قتل رسیدند و اموالشان مصادره شد.
• سفیران چنگیزخان هم توسط خود خوارزمشاه به قتل رسیدند.
• در میان سپاهیان چنگیزخان ترک ها دارای عزت بوده اند.
• در میان سپاهیان خوارزمشاه، بسیاری ترک تبار و طرفدار چنگیزخان بودند.
• تعداد لشکریان خوارزمشاه چندین برابر سپاهیان چنگیزخان روایت شده است.
• تمامی زیر دستان خوارزمشاه از معرکه گریختند.
• عده سزهای بریده در بخارا را 100 هزار نوشته اند! (خودتان قضاوت کنید پس بخارا باید 200 هزار نفر جمعیت داشته باشد که در آن زمان عجیب می نماید، و اگر کشتار می کرد که شهرها بدون مقاومت تسلیم نمی شدند بعلاوه بخارا کاملا ترک نشین است!)
• در سپاه چنگیزخان کسی جرات دزدی نداشت، مثلا تازیانه ای که در جنگ روی زمین مانده بود را هیچکسی برنداشت.
• چنگیز خان و پسرانش همیشه در خط مقدم جنگ حاضر بودند.
• چنگیز خان در زمان جنگ بسیار خونسرد، کاردان و شجاع ظاهر می شد
• در عدل چنان بود که کسی از ایشان  دروغ نمی گفت و  از تکبر می پرهیزید.
• به سپاهیانش حق نگاه  به زنان اسیر را نمی داد چه رسد به تجاوز.
• دختران اسرا را به عقد معاونین مسلمان خود در می آورد.( مقایسه کنید با شهربانوی ساسانی)