موزه رضا عباسي در جنوب پل سيد خندان واقع شده است و گنجينه اي از تاريخ خاور ميانه است. هر چند افراط گرايي انحرافي در تاويل اسناد مشهود است، اما آفتاب حقايق تابان است:

در قسمت مربوط به تاريخ قبل از اسلام، بيشتر آثار مربوط به مراسم ديني ايرانيان است. جام هاي شراب به شكل حيوانات عجيب كه گفته مي شود براي دميدن روح خدايگان بوده است. اكثر اين ها به شكل گاو هستند و مي دانيم گاو نزد هندوها مقدس ترين است.

در غرفه ديگر، مجسمه هاي وحشت ناكي كه بت هايي براي جادو بوده اند به وفور يافت مي شوند.

در ديگر سو، تنديس زنان عريان با چهره هايي شيطاني نمايان است. احساس نفرتي شما را از اين طبقه فراري خواهد داد!

طبقه ديگر مربوط به ايران بعد از اسلام و قبل از حمله سلجوقيان است. در مي يابيم كه ايرانيان كژنهادي خود را با عقايد اسلامي در هم آميخته اند. يك جام سفالين با حديثي مجعول در گوشه اي جلب توجه مي كند: شراب پخته شده را تا آنجا كه عقل شما را زايل كند بخوريد و مست شويد!!!

دوران تورانيان با فردوسي آغاز مي شود. از اينجا تا پايان دوران قاجار مشابهات متعددي قابل تشخيص اند: صلاح و پيشرفت تدريجي ايران. حتي در آثار مينياتوري و ظروف سفالين مربوط به دوران مغول، آيات قرآن در قالب تذهيب، نقوش ظرف ها و كاشي هاي فيروزه اي مساجد به چشم مي خورد. اوج چنين فرهنگي در قالب تعالي خوشنويسي به خصوص خط نستعليق است كه ايجاد موزه بدان سبب بوده است.