بعد از جنگ اول جهانی، مقارن با فروپاشی حکومت تزاری در روسیه و قبض قدرت ایشان از ایران، و مقارن با سقوط امپراتوری عثمانی و قیام آتاترک علیه استعمار انگلستان، بریتانیا برای تحقق اهداف خود در ایران در صدد تغییرات اساسی حکومت ایران بر آمد، به نحوی که در دراز مدت حائلی مطمئن در برابر دو قدرت روس و ترک به منصه برسد: استعمار ستیزی و اتحاد طلبی ترکیه خطری جدی محسوب می شد. مردم دو سوی ارس دل خوشی از روس ها نداشتند، اما تصمیمات پشت پرده شوروی ها با انگلستان، ایجاد اختلاف بین دو سوی ارس را ایجاب می نمود.

رضا خان میر پنج، قزاق مزدور روسیه بود. وی توسط سید ضیاء الدین طباطبایی برای تحقق طرح تغییر حکومت به سفارت انگلستان معرفی شد و سپس تا حد وزیری دربار قاجار پیش رفت. زمانی که احمد شاه به اروپا رفته بود، رضا شاه پس از کودتای نظامی تاج گذاری کرد. سید ضیاء الدین توسط سفارت انگلیس به فلسطین رفت و اقدام به تاسیس کشور کنونی اسرائیل نمود.

اسناد تاریخی راجع به طراحان و مجریان پروژه سقوط قاجاریه از جمله آرشیو وزارت مستعمرات بریتانیا، تشکیلات جاسوسی-اطلاعاتی ام آی 6، خاطرات مجریان طرح و غیره، گویای این واقعیت است که پایان دادن به حکومت ترکها در ایران و ساختن دولت فارس محور از اهداف اولیه صهیونیسم انگلستان بوده است.

در شماره سوم روزنامه "سلامت چاپ گیلان " آمده است:

مقصد از خلع احمد شاه نه این که تبدیل اصول اداره نظامی به جمهوریت بود. نه؛ نه بالله؛ بلکه تعویض طائفه قولدور آسای قاجاریان ترک آذری به سلسله طاهره و نجیب پهلوی فارس بود.

در مطبوعات سایر کشورها نیز این به این موضوع اشاره شده است. مثلا "جلیل محمد قلی زاده " در مقاله "هدف چه بود؟ " در مجله ملا نصر الدین –شماره ۱- چاپ باکو- ۱۹۲۶ سخن رضا شاه را چنین  می نویسد:

احمد شاه را به این دلیل که سلطنت را دوست نداریم از تخت به زیر نکشیدیم. او را از آن جهت ساقط کردیم که قاجار ها از نسل ترکند. هدف از ساقط کردن احمد شاه تاسیس سیستم حکومت جمهوری نبود، بلکه جایگزین کردن قاجار ترک با سلسله پهلوی فارس  بود.