اگر از یک نفر فارسی زبان، وجه تسمیه بسیاری از شهرهای ایران پرسیده شود، در می ماند، زیرا بسیاری از شهرها، رودها، کوهها و ... ایران ریشه های تورکی دارند. با این حال در زمان سلطنت منحوس پهلوی بسیاری از این ها یا تعویض شدند یا به لهجه فارسی آلوده شدند. ذیلا به ذکر برخی از آنها می پردازیم:

ساوا > ساوه

کیرج > کرج

خرقان > رازقان

یام > پیام
دوشان تپه > خیابان پیروزی
ملک کندی > ملکان
آجی چای > تلخه رود
دیزه > دیزج
دیل ماغان > سلماس
ساققیز > سقز
ماکی > ماکو  
قاراچیمن > سیاه چمن
قاپلان داغی > غافلانکوه
ساوالان > سبلان
خیاو > مشگین شهر
زنگیلان > زنجان
گرگر > هادی شهر
داش هرزند > هرزند قدیم
یاسی اوج > یاسوج
قوم > قم
آلتین داغی > کوه آلتای
اوجان > بستان آباد
سرس کندی > هشترود
جوستر > شبستر
قیز کورپوسو > پل دختر
کوشک سارای > کشک سرای
اورمو–اورملو > اورمیه-رضائیه
توفارقان > آذرشهر
قاراچور > سیاه چر
شارابخانا >شرفخانه
تومروس > تبریز
تاتا ا وچای > سیمنه رود
قوشاچای > میاندوآب
قاراچای > سیا رود
موغان > پارس آباد
سایین قالا > شاهین دژ
قیزیل اوزن > سفید رود
قارا گول > سیاه گل
آق باتان > همدان
سوبیر > آبیکسونقور > سنقر
آلا قاپی > عالی قاپو
آراز > ارس
بین آو > بناب
ماراغا > مراغه
خزر > دریای هیرکانی
سو غوق بولاق > ساوجبلاغ
سوغوق بولاق > مهاباد
سولدوز > نقده
تیکان تپه > تکاب

آغاج اری > آغاجاری