ﭠﯡرڪـۏڶـۏق

اگر کسی به شما این فحش را داد ببوسیدش. زیرا مراد وی از مادر همان به خالق شماست که او به همه خلق لطف دارد!

شیوه سفسطه نزد شاعران پارسی گوی به آن حد رسید که منفورترین حرام را سرلوحه خود سازند (حرام یعنی چیزی که اصلا نباید سراغ آن رفت). این عمل نخستین بار توسط یزید بن معاویه (ل) وارد ادبیات اسلامی شده است. ایدئولوژی های چون جبر، میخوارگی، نفی آخرت و... به وفور در اشعار ایشان وجود دارند. هنوز هم شراب خراسان (جمهوری) مرغوبیت جهانی دارند و هدف وی شکستن حرمت شراب بوده است.

خیام برخلاف مولوی (که به شهدای کربلا، قداست معصومین و آیات قرآنی تمسک جسته) فقط ازمی تمجید کرده است. حتی به قرآن هم اهانت نموده است:

قرآن که مهین کلام خوانند آن را

گه گاه نه بر دوام خوانند آن را

برگرد پیاله آیتی هست مقیم

کاندر همه جا مدام خورند آن را

اگر بپرسند: جای خدا بودید چه می کردید؟ اگر مسلمان باشید می گویید: ذات خدا اعلی است و کسی را یارای این کار نیست. خیام می گوید:

گر بر فلکم دست بودی جون یزدان

برداشتمی من این فلک را ز میان

وز نو فلکی دگر چنان ساختمی

کازاده به کام دل رسیدی آسان

علت شهرت خیام:

ای مفتی شهر از تو پر کارتریم

با همه مستی ز تو هشیار تریم

تو خون کسان خوری ما خون رزان (= شراب)

انصاف بده کدام خون خوار تریم

این رباعی را شوروی ها، پهلوی ها، کاپیتالیست ها و ... بشدت مورد حمایت و ترویج داده اند. زیرا اولا بشدت به اولیای دین هتاکی نموده است. ثانیا میخوارگی را تصویب کرده است. به علاوه او را مظهر آزادگی (دین ستیزی) می دانند زیرا بیدرنگ از دربار سلطان غزنوی اخراج می شود.

مشخصات خیام:

ابوالحسن علی بیهقی از شاگردان وی می گوید: عمر کژخو بوده و با شاگردانش از جمله اسفزاری مهربان نبوده است. به علاوه خیام در زرگری مهارت داشته است و میزان الحکم اقتباسی وی تعدی از شفای بوعلی سینا بوده است.

حال ببینیم دیگران ( مخصوصا) مارکسیست ها چگونه وی را مهندسی بزرگ عنوان کرده اند: یوشیکویچ در تفسیر یکی از ابیات خیام نوشته: "دریا" همان بحر است که به حساب ابجد می شود 215 و کلمه "هزار" را اگر هازار بخوانیم می شود 326 و کذا!